1. وقتي صاحب يک کتابخانه‮اي آزادي چون جو سياسي حاکم نمي‮تواند پروبالت را ‮بندد. کتابخانه نهادي است دمکراتيک که هيچ‮کس و هيچ‮کس نمي‮تواند در آن به تو بگويد که چه بخوان، چه موقع بخوان و کجا بخوان.
2. غلط بيانديش، ولي لطفاً مستقل فکر کن.
3. مخرج مشترکِ همة جنبش‮هاي سياسي اين است: ما بر حق‮ايم و ديگران نه. آدم‮هايي که طرف ما بوده‮اند و بعد با ما مخالف شده‮اند ملحد‮اند و به مرور به دشمنان ما بدل مي‮شوند، و به اين ترتيب برتري مطلق اخلاقي ما بر مخالفان و دشمنان ما آغاز مي‮شود. اين کار ساده کردن مسايل پيچيده است که به ترور انعطاف و نرمش مي‮انجامد.
4. بعضي اوقات کتابي را در دستم مي‮گيرم و خطاب به نويسنده آن مي‮گويم:«خب پس تو اول اين را نوشته‮اي، آفرين، چه بهتر؛ چون من ديگر لازم نيست بنويسمش.»
5. جل‮الخالق، هر چه پيرتر مي‮شوم زندگيم بهتر مي‮شود.
6. قهقهه شرح و توصيفي است از تندرستي.
7. آدمي زاده کيست؟ بدتر از آن که ساختة خداوند باشد وخوب‮تر از آن که تصادفاً به وجود آمده باشد.
8. اگر پدرومادرها روي هر کتابي بنويسند:«خواندن اين کتاب براي بچه‮ها ممنوع» بچه‮ها حتماً آن کتاب را خواهند خواند.
9. درست است. در طول جنگ سرخ بوديم چرا که همگي آرمان واحدي داشتيم. اما جنگ سرد شروع شد و يک‮شبه دوستان صميمي دشمن هم شدند. به آن سوي خيابان رفتند تا ما را نبينند.
10. درست‮کاري سياسي دنبالة طبيعي حزب‮بازي است. ولي بارها و بارها ديده‮ايم که مناهيان ازمنکر ديدگاه‮هاي خود را بر ديگران تحميل مي‮کنند. اين ميراث کمونيسم است ولي خود اين را باور ندارند.
11. رازي است که تنها پيرها آن را مي‮دانند. ما در طول دورة هفتاد، هشتاد سالة زندگي خود در واقع تغييري نمي‮کنيم؛ جسممان شايد ولي خودمان مطمئناً نه. البته اين بايد پريشان‮خاطرمان کند.
12. چرخ اين دنيا به دست کساني مي‮گردد که مي‮دانند چه‮‮طور آن را بگردانند؛ آن‮ها در جريان امور هستند. آن‮ها فاتحانند. آن بالا گروهي از مردمانند که مي‮دانند چه‮طور سروته هر چيز را به هم آورند. ولي ما رعايا هر از بر نمي‮دانيم و نمي‮توانيم قدم از قدم برداريم.
13. فقط اگر بنويسي و بنويسي و بنويسي نويسندة بهتري مي‮شوي. من چيز زيادي از برنامه‮ريزي نويسندگي خلاق نمي‮دانم؛ تنها مي‮دانم که اگر 1: در درس‮هاي‮شان اشاره نکنند که نوشتن چه کار شاقي است و 2: نگويند که تو براي آن‮که بنويسي زندگي شخصي‮ات را بايد قرباني کني، حقيقت را نگفته‮اند.
14. هميشه از جداسازي‮ها و طريق‮هايي که ما را از هم متفاوت مي‮سازند شگفت‮زده مي‮شوم. ما هرگز به مشترکات مردم نگاه نمي‮کنيم. باريک که مي‮شوي مي‮بيني که مرد وزن، پير وجوان و سياه وسفيد خود را از هم جدا مي‮دانند و اين به باور من بيماري ذهني ما است؛ زيرا در واقع ما انسان‮ها، چه مرد و چه زن، به هم شبيه‮‮تر از آن هستيم که خود را از هم متمايز بدانيم.
15. احمقانه است تصويري را که کسي از خودش دارد به خاطر حقيقت و يا انگارة ذهني خاصي خراب کنيم.
16. در دانشگاه به ما ياد نمي‮دهند که مهم‮ترين قسمت قانون اين است که ياد بگيري احمق‮ها را تحمل کني.
17. اگر ماهي تجسم تحرک آب باشد آن‮گاه گربه طرح و نقش ونگاري از ظرافت و نازک‮انديشي هوا است.
18. يادگيري چيست؟ اين که آن‮چه را در طول حياتت دريافته‮اي غفلتاً به صورت تازه‮اي ببيني.
19. ادبيات تجزيه وتحليل رخ‮دادهاست.
20. هرچه بيشتر داستان‮ات را دست‮کاري و بازنويسي کني بهتر است، در اين صورت ذهن‮ات فکروذکر ديگري جز همان داستان نخواهد داشت. چه خواب باشي و چه بيدار. به نظر من روياها مي‮توانند خيلي مفيد باشند، وقتي مي‮خواهم بخوابم هي به داستانم فکر مي‮کنم و اغلب جوابم را در روياهايم مي‮گيرم.
21. بعضي‮ها به شهرت مي‮رسند در حالي‮‮که بعضي ديگر مستحق آن هستند.
22.  رمان هيچ قائده و قانوني ندارد، هيچ‮وقت نداشته و هيچ‮گاه نخواهد داشت.
23. به هيچ دوستي بيش از حد اعتماد نکن، زن را دوست بدار ولي پي فرشته نگرد.
24. مهم اين است که ما از زندگي مي‮آموزيم.