- من از اون که دُمِش مث شمشيره خوشم مي‌آد.
- من از اون که داره گريه مي‌کنه.
- گريه مي‌کنه؟! کدوم؟
- همون که دُمِشو پشتِ برگا قايم کرده.
- ديدمش. اما ماهيا که گريه نمي‌کنن.
- ولي اون داره گريه مي‌کنه.
- به شيشه دست نزن بچه. مُردَم تا تميز شده.
- باشه آقا. پويا دست نزن ديگه.
- اِ سينا ماهيت کوش؟
- ديد داريم نگاش مي‌کنيم رفت پشت برگا.
- خب بريم از اون‌ور ببينيمش.
- اگه بريم تو بايد يه ماهي بخريم.
- چرا؟
- چون‌که صاحبش خيلي بداخلاقه. شايد ديگه نذاره اينجا وايسيم.
- خب بخريم.
- اگه پولمون نرسيد چي؟
- تو چقدر داري؟
- صبر کن. دويست، چهارصد، نهصد، نهصد و پنجاه تومن.
- منم شيشصد تومن دارم. روهم مي‌شه هزار و ... هزار پونصد و پنجاه تومن
- نه، مي‌شه هزار و ششصد تومن.
- پس بگو چرا هميشه رياضي‌ت کم مي‌شه.
- خودتو بگو که ديکته هشت و نيم گرفتي.
- مامانم فکر کرد هجده و نيم گرفتم.
- مي‌خواي به مامانت بگم خودت يه‌دونه يک به‌ش اضافه کردي.
- منم به مامانت مي‌گم دوباره با ليلا تو کُمد بازي کردي.
- نه پويا تو رو خدا چيزي به مامانم نگو. دوباره کتکم مي‌زنه.
- اگه مي‌‌‌خواي چيزي نگم بايد اون ماهيه رو بخريم که دمش مث شمشيره.
- پويا ما بايد اونو که پشت برگا قايم شده بخريم.
- نه اون همه‌ش گريه مي‌کنه. من از گريه بدم مي‌آد.
- ولي ما بايد اونو بخريم. پويا نگاه کن. همه‌ي ماهيا دارن گريه مي‌کنن.
- اما ماهي من گريه نمي‌کنه. چشماشو ببين. اون هيچ وقت گريه نمي‌کنه.
- بريم بخريمش.
- کدومو؟
- ماهي منو ديگه.
- به مامانت مي‌گم ها...
- آقاي ناظم!
- کوش؟
- اوناهاش پيش ساعت‌فروشيه. فکر کنم داره دنبال ما مي‌گرده؟
- چرا مي‌ترسي؟ الآن ديگه زنگ خورده فکر مي‌کنه ما تازه اومديم بيرون.
- بيا بريم تو.
- آقا اون ماهيه که گريه مي‌کرد کوش؟
- بچه، ماهي که گريه نمي‌کنه.
- من خودم ديدم گريه مي‌کرد. بعد ما رو ديد رفت پشت برگا قايم شد. الآنم نيستش.
- مي‌خواي يه دم‌شمشيري به‌ت بدم. اينا هيچ‌وقت گريه نمي‌کنن.
- نه من ماهي خودمو مي‌خوام.
- ماهي خودت؟! بگو بينم چه شکلي بود؟ شرمنده خانوم يه دو دِقه دندون رو جيگر بذاريد اين دو تا فسقلي رو رد کنم.
- قرمز بود. دمش هم سفيد بود.
- آهان اون گُل‌فيشه رو مي‌گي. همين دو دقه پيش مُرد. مي‌‌‌بيني خانوم، اين ماه هرچي گُل‌فيش آوردم مُردن. فقط يکيش مونده بود که اونم اومد رو آب.
- مُرد؟! کجاس؟مي‌خوام ببينمش.
- سينا ديوونه. واسه يه ماهي گريه مي‌کني؟ بابام مي‌گه مَرد هيچ‌وقت گريه نمي‌کنه.
- اونجاست تو سطل آشغاله. اگه خيلي دوسِش داري وردار ببرش، مال خودت. وروجکا چقدر پول دارين؟
- آقا هزار و شيشصد تومن. ولي پويا مي‌گه هزار و پونصد و پنجاه تومن. آقا! پويا رياضي‌ش خيلي خوبه.
- بياين وروجکا. دم‌شمشيري هزار و پونصد تومنه. اندازه‌ي پولتون. باقي‌شم واسه خودتون هله‌هوله بخرين.
- خانوم مي‌بخشيد، معطل شدين. اَمرتونو بفرمايين.
- يه دم‌شمشيري مي‌خواستم واسه پسرم.
- به به به چه پسري. پسرا همه دم‌شمشيري دوست دارن.
- آره برعکس دخترا. دختر من عاشق گل‌فيشه.