| مقصر دانيال موحديپور ده ساله ازآبادان مادرم به تفنگ پلاستيكيام نگاه ميكند. آن را در آغوش گرفته و قطره قطره اشك ميريزد.
پدرم دستم راميكشدو با خودش ميبرد. من زياد ناراحت نيستم. چون ميدانم مادرم از تفنگم خوب مواظبت ميكند. من بالاخره پيش او برميگردم. تفنگ را برميدارم وميروم سراغ قاضي. چون خوب ميدانم همهش تقصير قا ضي است.
نسخه قابل چاپنظر و امتياز شما به اين متنشناسه : AS0800تاريخ ارسال : پنج شنبه 18 آبان 1385 |
